اگه یه روزی مثل این فیلمهای آمریکایی ماشینها و روباتا دنیا رو فتح کنن و نسل انسان رو از بین ببرن و باسیه خودشون یه دنیای جدید بسازن . انوقت فکر کنم تو یکی از موزه های مهمترین شهری که می سازن ، وسط موزه تو یه محفظه بلوری ، رو یه سه پایه برنزی قشنگ ، یه دونه قلب انسانی می زارن . همونی که ما حالا بهش می گیم “دل ” . اونو اونجا به عنوان تنها یادگاری از نسل بشر ، می زارن !

– فکر کنم باید بگردیم ببینیم تو موزه ای جایی این کارو کردن یا نه !

خوش بگذره .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *