بعضی آهنگا آدمو یاد بعضی خیابونا می ندازه و نمی زاره توی اتاق تو خوابگاه تو مشهد مقدس ، حواست سرجاش بمونه و درس جلو روتو بفهمی .

بعضی وقتام کمبود امکانات از نوع اینترنتیش برای یکی به اصطلاح معتاد به این تکنولوژی ، رنجهای زیادی داره و بازم مانع خوندن درس برای کوئیز دوشنبه می شه .

با اینهمه مانع برای درس خوندن ، آدم چه جوری می تونه درس بخونه ؟ نه شما بگین

< مرا دریاب من خوبم
هنوزم آب می کوبم

هنوزم شعر می رسیم

هنوزم باد می روبم

مرا دریاب درسرما

مرا دریاب تا فردا

مرا دریاب تا رفتن

مرا دریاب تا اینجا…> ( این قسمت من باب تفریح بود )

خلاصه اینکه انشاءالله شما آهنگای خاطره انگیز گوش ندین و دچار هیچ نوع کمبود امکاناتی نباشین ، بتونین به راحتی درسهاتونو بخونین

خوش بگذره .

پ.ن: فقط نمی دونم چرا وقتی رمان کوری رو می خوندم از این مشکلات نداشتم!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *